المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

104

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

36 - يوشع بن نون بن افرائيم بن يوسف عليهم السّلام ( بعد از حضرت موسى ) يوشع بن نون خروج كرد و فرزندان بنى اسرائيل را كه در سرزمين تيه متولد شده بودند جمع كرد و آنها همان أفرادى بودند كه ظالمين و مردم ستمكار و عمالقه را ( نديده ) و نميشناختند و از قتال با آنها باكى نداشتند ، پس يوشع بن نون بوسيلهء آن مردان جنگى با عمالقه جنگ كرد و بيت المقدس را با جميع شهرهاى شام فتح كرد تا اينكه به بلقاء ( نام يكى از شهرهاى شام است ) منتهى شد زيرا كه يوشع در آن شهر با مردى كه نامش بالق بود قتال كرد . يوشع بن نون و يارانش خروج كردند و با بالق قتال كردند ولى احدى از لشكر بالق كشته نميشد ، يوشع از علت اين موضوع پرسش كرد ؟ به آن حضرت گفته شد : در شهر بالق زن فالگيرى وجود دارد كه ادعاء مىكند : من منجم و ستاره‌شناسم ، آن زن فرج خود را مقابل آفتاب قرار ميدهد و به حساب ستاره‌شناسى مشغول مىشود و مردان جنگى را با مالهاى سوارى آنان به آن زن عرضه ميكنند ( هر كسى را كه آن زن طبق علم ستاره‌شناسى تشخيص دهد كه اجلش رسيده ) در آن روز براى جنگ خارج نميشود ( لذا است كه از آنها كسى كشته نمىشود ) . پس يوشع بن نون عليه السّلام دو ركعت نماز خواند و دعا كرد كه خدا به قدر يك ساعت آفتاب را به آنها نشان ندهد خدا هم دعاى آن حضرت